دانشجویان مواد دانشگاه تجن

گرچه منزل بس خطرناک است و مقصد بس بعید، هیچ راهی نیست که آن را نیست پایان، غم مخور

استاندارد 3845 سازمان ملی استاندارد ایرانویژگیها و روشهای آزمون میکروبیولوژی نوشابه‌های گازدار
مقدمه

 به طور کلی بررسی میکروبیولوژی نوشابه‏ های گازدار به لحاظ حفظ کیفیت آن حائز اهمیت است . منابع آلودگی نوشابه‏ های گازدار عبارتند از : مواد اولیه آلوده مانند آب و شکر. شستشوی ناقص و غیر کافی ظروف و تجهیزات, بسته‏بندی ناقص و در مجموع عدم رعایت بهداشت فردی و شرایط ساخت خوب. وجود اسیدهای خوراکی PH پائین در اینگونه فرآورده‏ ها, رشد بسیاری از میکروارگانیسم‏ها خصوصا انواع بیماری زا و هاگ دار را محدود می‏ کند. به علاوه گازکربنیک موجود نیز با کم کردن فشار اکسیژن رشد کپک ‏ها را کاهش می‏ دهد.

در بسیاری از انواع نوشابه‏ های گازدار که دارای مواد مغذی کمتری می‏ باشند مانند سودا  رشد میکروارگانیسم‏ ها بسیار محدودتر است .

 باکتری‏های مزوفیل و مخمرها نیز در صورتی که به تعداد کافی در فرآورده وجود داشته باشند می‏ توانند نسبت به محیط نوشابه سازگاری حاصل کرده و در آن تکثیر یابند. رشد آن ها در فرآورده معمولا با ایجاد رسوب و کدورت, تولید گاز و تغییرات طعم و رنگ و بو همراه است .

 بیشترین عامل فساد نوشابه ‏های گازدار مخمر می‏ باشد . مخمرها می‏ توانند در شرایط اسیدی و بدون اکسیژن  نوشابه‏ ها رشد و تکثیر یابند . مهمترین مخمرهای عامل فساد عبارتند از :

Candida, Brettanomyces , Saccharomyces ,Zygosaccharomyces 

 موارد کمی نیز عامل فساد نوشابه ‏ها , میکروارگانیسم‏ های اسید دوست هستند مانند :

Lactobacillus, Leuconostoc , Acetobacter ,Gluconobacter 

 کپک ‏ها نیز به ندرت در نوشابه‏ های گازدار مسأله ساز می‏ باشند مگر در مواردی که بسته‏ بندی فرآورده آسیب دیده باشد. باید توجه داشت که در بسیاری از موارد مخمرها با ایجاد حالت دسته‏ ها یا خوشه‏ های ظاهری کپک مانند، پیدا می‏ کنند که برای قضاوت قطعی کشت نمونه, ضروری است.

  هدف و دامنه کاربرد

 هدف از تدوین این استاندارد تعیین ویژگی ها و روش‏ های آزمون میکروبیولوژی نوشابه‏ های غیرالکلی گازدار می باشد.

  تعریف

نوشابه غیرالکلی گازدار، عبارتند از نوشابه هایی که دارای آب, گازکربنیک, شیرین کننده طبیعی یا مصنوعی, مواد طعم دهنده و رنگ و یا بدون آن, آبمیوه طبیعی و یا بدون آن می‏ باشد .

  روش کار

 باز کردن در نمونه: ابتدا سطح خارجی بطری نوشابه را با آب و شوینده مناسب شستشو دهید. سپس بطری را در یک بشر حاوی الکل 70 درجه به گونه‏ ای غوطه ور بسازید که الکل 25 میلی‏متر از قسمت بالایی بطری را بپوشاند . بطری را از الکل بیرون آورده و صبر کنید تا الکل آن تبخیر شود .

 با استفاده از یک در بازکن سترون در بطری‏ ها را باز کنید و پس از شعله دادن سر بطری‏ ها محتویات آن را به یک ظرف سترون منتقل نمائید و با تکان دادن مداوم ظرف , گاز آن را خارج کنید .

 یادآوری : کلیه مراحل روش کار باید در مجاورت شعله و با رعایت شرایط سترونی انجام شود .

 یادآوری: به منظور پیشگیری از انفجار بطری هیچ قسمتی از بطری در بسته نباید حرارت داده شود .

 کشت نمونه‏ ها

 پس از خروج گاز از نمونه جهت انجام هر یک از فاکتورهای مورد آزمایش مقدار 2 میلی‏ لیتر برداشت نموده و به دو پلیت سترون منتقل نمائید ( به هر کدام یک میلی‏ لیتر ) سپس حدود 15 میلی‏ لیتر از محیط مورد نظر که دمای آن حدود 45 درجه سلسیوس باشد, به آن اضافه کنید .

 محیط کشت و نمونه را به خوبی مخلوط نمائید و تا جامد شدن محیط آن را بر روی سطح صاف و خنک قرار دهید .

 پس از جامد شدن محیط کشت پلیت‏ ها را در دما و زمان مناسب ( طبق جدول شماره 2) گرمخانه گذاری نمائید .

 پس از پایان زمان تعیین شده پلیت‏ ها را بررسی نموده و میکروارگانیسم‏ ها را شمارش نمائید .

 یادآوری : کشت نمونه‏ ها باید به صورت دو تکرار ( دوپلیتی ) باشد .

 یادآوری : باید توجه داشت که زمان بین افزودن نمونه به پلیت و محیط به پلیت نباید از 15 دقیقه بیشتر باشد .

جدول شماره 2: کشت نوشابه های گازدار

روش

دمای گرمخانه گذاری

زمان گرمخانه گذاری

محیط کشت اختصاصی

نوع میکروارگانیزم

پورپلیت

37 درجه سانتیگراد

48 ساعت

پلیت کانت آگار(بند 4 پیوست)

یا

استاندارد کانت آگار (بند 3 پیوست)

شمارش کلی باکتری های هوازی مزوفیل

پورپلیت

30 درجه سانتیگراد

5 روز

آگار حاوی عصاره پرتقال (بند 1 پیوست)

یا

لاکتوبلیلوس آگار (بند 2 پیوست)

میکروارگانیزم های مقاوم به اسید

پورپلیت

25 درجه سانتیگراد

5 روز

عصاره مخمر دارای گلوکز و کلرامفنیکل (بند 5 پیوست)

کپک و مخمر

 

پیوست 

روش تهیه: مواد فوق را پس از حل کردن در آب مقطر، در دمای 121 درجه سلسیوس به مدت 15 دقیقه اتوکلاو نمائید. PH نهائی محیط باید 5/5±0/1 باشد.

 

روش تهیه: ترکیبات فوق را پس از حل کردن در آب مقطر در دمای 121 درجه سلسیوس به مدت 15 دقیقه اتوکلاو کنید. PH نهائی باید 5/5±0/1 باشد.

روش تهیه: ترکیبات فوق را پس از حل کردن در آب مقطر در دمای 121 درجه سلسیوس به مدت 15 دقیقه اتوکلاو کنید. PH نهائی محیط باید 7/2±0/2 باشد.

روش تهیه: ترکیبات فوق را پس از حل کردن در آب مقطر در دمای 121 درجه سلسیوس به مدت 15 دقیقه اتوکلاو کنید. PH نهائی محیط باید 7±0/1 باشد.

1- غلظت نهائی کلروامفنیکل در محیط باید 100 میکروگرم در هر میلی لیتر محیط کشت باشد.

عصاره مخمر دارای گلوکز و کلرامفنیکل:

روش تهیه: ترکیبات فوق را در آب حل نموده و پس از تقسیم در ظروف مناسب در اتو کلاو 121 درجه سلسیوس به مدت 15 دقیقه سترون نمائید. PH نهایی محیط باید 6/6 باشد.

ممکن است به جای کلروامفنیکل از اکسی تتراسیکلین هیدروکلراید استفاده شود که در اینصورت محیط پایه را به روش فوق تهیه و کلروامفنیکل را حذف کنید. محیط را در مقادیر 100 میلی لیتری تقسیم و سترون نمائید. سپس محلول 0/1 درصد از اکسی تتراسیکلین در آب را تهیه و توسط صافی سترون کنید. در هنگام آزمایش 10 میلی لیتر از محلول را به 100 میلی لیتر از محیط کشت ذوب شده که دمای آن در حدود 45 درجه سلسیوس است اضافه کنید. در صورتی که محیط تجارتی در دسترس است طبق دستور سازنده عمل نمائید.

¢/div ساعت ساعت script language= /span ساعت ساعت br ساعت 0 ساعت BlogSky:Post Title / /h3 /h3 _blank/a div class=wgname/div لینک های روزانه/BlogSky:Author Body style= BlogSky:Weblog PostsHRef /h2 class= 0div class=div class= BlogSky:Weblog PostsHRef /h2 class= 0 ساعت رمز عبور: BlogSky:Post HRef /title/ul